İsyan etti, 24'ünde futbolu bıraktı - www.fanatik.com.tr

İsyan etti, 24'ünde futbolu bıraktı - www.fanatik.com.tr

Cemaat Şampiyon Olur Mu? (O.Gün Ünal) | soL Haber Portalı

Son olaylar hakkında güzel bir yazı.

Cemaat Şampiyon Olur Mu? (O.Gün Ünal) | soL Haber Portalı

Kamçatka'dan Çıkmıyorum Ulan!

Galatasaraylıyım. Rijkaard'ı gönderdiğimiz zaman bayağı tiksinmiştim ama hep sevdim Galatasaray'ı. Fakat bugün Fenerbahçeliyim. Gerekirse giyerim çubuklu sarı larcivert formayı çıkarım sokağa. Hep sevdim zaten çubuklu Fener formasını.

Olaylar malum. Şike iddiasıyla Fenerbahçe Başkanı Aziz Yıldırım gözaltında. Yeni transferlerden Emenike ve Sezer Öztürk gözaltına alındı ve serbest bırakıldı. Pek çok kulübün yöneticisi, teknik direktörü ve oyunucusu gözaltına alındı ya da sorgulandı. Suçlu ya da suçsuz pek çok kişinin itibarı yerle yeksan edildi.

Olayın iç taraflarına çok girmeye gerek yok. Yukarıda Fotomaç'ın ana sayfasının görseli var. Orada 23 tane cumhuriyet sucuğu gibi soru var. Merak eden otursun araştırsın. Ben olayları biraz şeklen incelemek istiyorum.

Vatan Gazetesi'nde iki gün evvel "İki şehir, iki soruşturma ve iki yöntem" başlıklı bir yazı yayınlandı. Soruşturmalar, Deniz Feneri davası ve Fenerbahçe'nin itibarını sikertme işini gören Şike Operasyonu. Bir tarafta Deniz Feneri davasında Zahid Akman ve diğer yöneticiler sorgulanmaya götürülürken fotoğraf alınmaması için kendini paralayan Türk milletinin yılmaz bekçisi polislerimizin özverisi, sorgulamanın emniyet yerine adliyede yapılmasını sağlayan ve basına haber vermemek için savcılık katına çıkışları yasaklayan savcılarımızın canhıraş görev aşkı bulunuyor. Diğer tarafta ise Şike Operasyonu kapsamında gözaltına alınan ve sorgulanan Aziz Yıldırım ve diğer tanınmış kişilerin ellerinde kelepçe, yanlarında duvar gibi sivil polisler ile basına sızdırılan bilgileri, görüntüleri ve kayıtları var. Sadece bu durum bile ortadaki meselenin "şike" ile alakalı olmadığının kanıtıdır.

Aslında daha güzel bir örnek vereyim şike ile ilgili olarak. Yaklaşık 5-6 sene önce Ahmet Çakar ve Kazım Kanat'ın yorumcu olduğu bir spor programı vardı ATV'de. Kazım Kanat, milliyetçi yönü kuvvetli biri olduğundan Türk futboluna katkılarını övmek amacıyla program sırasında "Ben bu ülkenin Futbol Federasyonu adına Macaristan milli maçı öncesinde hakeme ve Macar futbolculara para verdim." dedi. Peki neticesinde ne oldu? Hiçbir şey. Ne dava ne sorgulama ne de bir kınama. Bu ülkenin futbol kültüründe şike var, kendimizi kandırmayalım. 1. lig'den Amatör Küme'ye kadar tüm takımlar şike yapmıştır. Çünkü bizim futbol geleneğimiz bu. Biz futbolu değil kazanmayı seviyoruz. Tuttuğumuz takım kazandığında kazandık demiyoruz, siktik diyoruz. Kerhaneye de gidiyoruz. O zaman parayla rakip takımı neden "sikmeyelim".

Peki madem amaç "şike"yi bitirmek değil bu olanlar nedir? Bu kısımda kanıtlanacak bir şey söyleyemem. Fakat parçaları birleştirdiğinizde biraz kafanız çalışıyorsa anlamlı bir sonuç bulabilirsiniz.

Devlet, en yalın tanımıyla egemen sınıfın diğer sınıflar üzerinde tahakküm kurması ve o sınıfları sömürmesini meşru hale getiren bir organizasyondur. Ezilen sınıfları eğitimsiz bıraktıktan sonra devleti de kutsiyetle sarmalanmış mitolojik bir perdenin arkasına saklarsan ezilen ve sömürülen adam, içinde bulunduğu durumu kabullenir. Bu güne kadar Türkiye'de Ulusalcı tayfa memleketin kaymağını yiyordu. Şimdi ise Cemaat tayfası. Cemaat tayfası Türkiye'deki bütün kurum ve kuruluşlara sızıyor, kendi kadrolarını sokuyor. Tüm bunlar olurken milyonları yönlendirebilme gücü olan futbol kulüplerinin bundan nasibini almaması imkansız. Daha önce Galatasaray'ı defalarca yokladılar. Kulübe, yönetime sızmaya çalıştılar. Zaman zaman da becerdiler fakat Galatasaray Lisesi'nin ağırlığı her seferinde kulübü fazla zarar görmeden kurtardı. Şimdi işte sıradaki kurban Fenerbahçe.

Gizli Hedef (diğer adıyla Risk) oynayanlar bilir, oyunda çoğunlukla güçsüz görünmeye çalışırsın. Fakat herkesi indirip görevi tamamlayabileceğini kestirdiğin anda diğer oyunculara saldırmaya, agresif oyuna başlarsın. AKP'nin yaptığı da son yıllarda tam olarak bu. Artık "iyi polis"i oynamaya gerek kalmadı. AKP tahamülsüzlüğü tam da bu sebepten tavan noktasında. Parasız eğitim isteyen gençler 15 aydır hapiste, Hopalı protestocu öğretmen mezarda, kitapları yayınlanmayan gazeteciler bilmemkaç aydır tutuklu... AKP'yi eleştiren bir şey söylersen ya Ergenekoncu olursun ya da terörist.

Galatasaray'ın stad açılışı sırasında rahmetli başkan Özhan Canaydın hakkında "karşımızda titrediği günler gözümüzün önünde"diyen Erdoğan Bayraktar şu anda Çevre ve Şehircilik Bakanı. Aynı olay üzerine Galatasaray taraftarı için sefil ve aciz diyen Suat Kılıç şu anda Spor Bakanı. Tayyip Başgan'ı ve Erdoğan Bayraktar'ı protesto eden taraftarları terörle mücadele aradı! Adnan Polat karaktersizi "O taraftarlar bir kez daha stada girmeyecek" dedi. Bakalım kaç Polat Towers'a daha imar izni çıkacak. Gerçi Galatasaray çoktan cezasını verdi ama omurgasız insanın kaybedecek onuru olmuyor genelde.

Bu ülke şike ile yüzleşemez. Yüzleşirse 1. lig'de oynatacak takım kalmaz. Ha yüzleşilecekse, elbette yüzleşilsin. Sadece Fenerbahçe ile değil, tüm takımlarla olsun bu yüzleşme. Türkiye'de sokakta yürüyemeyecek kadar ünlü kulüp başkanları "kaçabilme tehlikesi" nedeniyle gözaltında olmadan yüzleşilsin ama. Zahit Akman'ın durumunda alınan "itibar koruma" önlemleri alınarak yüzleşilsin. 75 milyon insanın 70 milyonunun tanıdığı adam elleri kelepçeli, etrafı polis duvarlı görüntülenmeden yüzleşilsin. Gözaltına alınan gencecik futbolcular serbest kaldıklarında devlet tarafından aklanarak yüzleşilsin.

Cemaat, AKP ne derseniz deyin, Fenerbahçe'yi ele geçirmek üzere. Hisse senetleri hızlıca düşüyor, daha da düşecek. Sizce elden çıkartılan hisseleri kim topluyor? :)

Al bu da bonus olsun.

Bianet :: Galatasaray'ın Teknik Direktörü Allah mı? - Bianet

2006'da Ertuğrul Kürkçü'nün yazdığı güzel bir yazı.

Bianet :: Galatasaray'ın Teknik Direktörü Allah mı? - Bianet

Sonunda Bitti

Özet geçeceğim,

Son yılların en rahatsız edici lig yarışı sonunda bitti. Yıllar sonra tarih sadece şampiyonu yazacak ve bu yılki lig, aynı geçtiğimiz yıllardaki gibi bir istatistik olarak anılacak. Ama ben bir futbol severim ve bu sezonu istatistiklerin çok ötesinde hatırlayacağım kesin. Bu sezondan aklımda kalanlar, televizyonlara çıkıp, birisinin kulağına fısıldadığı fantezilerini, insanlara gerçekmiş gibi anlatmakta beis görmeyen bir milletvekili, rakibinin penaltılarının irdelenmesi gerektiğini düşünen bir teknik direktör, onun karşısında "ilahi adalet" diyen başka bir teknik direktör, imalı sözler söyleyip "şaka yaptım" diyen bir başkan, yan hakemlerin memleketleri üzerinden şaibe arayan adamlar vs vs. Futbol ise bunların hepsinden sonra aklıma geliyor.

Hedeflerine ulaşamamanın nedenini hep dışarıda arayan dimağlar, bu sezon STSL'nin içine ettiniz resmen. "Ben işemedim miki işedi" ile başlıyor bu, "rakip şike yaptı şampiyon olamadık" noktasına kadar geliyor. Fırat Aydınus son düdüğü çaldığında "Oh be" dedim, "Bitti." Bunu dedirttiğiniz için hepinize teşekkür ederim.

Siz bir hedefe ulaşamamışsanız bunun sorumlusu kesinlikle başkasıdır değil mi? Bu yüzden kendi eksiklerinizi görmüyorsunuz. Kendi oyuncularınıza da, rakibinizin oyuncularına da ne kadar büyük saygısızlık ettiğinizin farkında bile değilsiniz. Hem kendi başarınızı küçümsüyorsunuz, hem de rakibinize büyük terbiyesizlik yapıyorsunuz. Aslında hiçbirinizin futbolu sevdiği falan yok. Siz kazanmayı seviyorsunuz sadece. "Kazanmayı sevsek yıllardır şampiyon olmayan takımı tutmayız" argümanıyla çıkmayın sakın, kazanmaya yaklaştığınızda neye dönüştüğünüzü gördük. Önce şike diyen ağzınızı, sonra da kalbinizi kırarım.

En derin sevgilerimle. 

Başkana Gider Yapan Guardiola

Tabii ki başkanın, görüş bildirme konusunda benden daha tecrübeli olduğunu biliyorum. Kulübün geleneği alçakgönüllülük üzerine kurulu. Kaybettiğimizde de rakiplerimizi tebrik ederiz. Tüm oyuncularımız karakter olarak da örnek olmak zorundadır. Burası Barça.

Pep Guardiola, Kral Kupası'nda Real Madrid'i 5-0 yeneceklerini söyleyen Barcelona Başkanı Sandro Rosell'e cevaben.

STSL Ne Kadar Eder?

"Türk insanı" diye bir kavram var bizde. "Türk hayvanı" ya da "Alman insanı", "Fransız insanı" dediğimiz zaman kulağa ne kadar garip geliyor oluşuyla daha kolay açıklanabilecek bir anlatım bozukluğu bu. Zira "Türk" zaten bir insandır, ayrıca belirtmeye gerek yoktur. Ancak, yıllar içinde dile yerleşen birçok anlatım bozukluğu gibi bunun da peşine eklenen kavramlarla kazandığı bir anlam var. Genelde bize has beceriksizleri, sadece bu topraklarda görülebilecek uygulamaları falan anlatmak için kullanılan bir kalıp. Kendimizi eleştirirken kullanıyoruz genelde. "Türk insanı çok rörerö" 

Sıkıntı da burda başlıyor işte. Kendimizi ya çok yukarıda ya da çok aşağıda görüyoruz. Doğru konumlama yapamadığımız için bir anlam veremiyoruz bir türlü olan bitenlere. Bir türlü akıl sır erdiremiyoruz mesela kocaman bütçeli takımlarımızın, kendilerinin 10'da 1'i bütçeye sahip takımlara nasıl elendiklerine. Bazılarımız ruhla falan açıklamaya çalışıyor. Bazılarımız da gelen yabancı oyunculara bakıp, Bank Asya'da daha kaliteli yerli oyuncular olduğunu zannediyor. Aynı bazılarımız da bazen "bizden bir skim olmaz" diyor. Esasen neredeyiz peki? Avrupa'nın en iyi liglerinden biri miyiz gerçekten? Belki transfer ücretleri bir fikir verir: 

Son 30 yılda, her yıl yapılan en pahalı 25'er transfere baktığımızda Türkiye'den takımların 4 transferini görüyoruz: 

95/96 sezonu : Tarık Daşgün Gençlerbirliği - Fenerbahçe - 5.500.000 Euro

98/99 sezonu : Jay Jay Okocha Fenerbahçe - Paris St. Germain - 11.500.000 Euro

                      Elvir Baljic Bursaspor - Fenerbahçe - 9.500.000 Euro

99/00 sezonu : Elvir Baljic Fenerbahçe - Real Madrid - 23.000.000 Euro

Yani, son 30 yılda her yılın en pahalı 25'er transferinden, ki 750 transfer eder, 4 tanesi Türk takımları tarafından gerçekleştirilmiş. Bunların 2'si Türkiye dışına. Son 12 yılda ise bu listeye girebilen bir transfer yok. Bu veriyi incelerken günümüze dönelim: 

Transfer sezonu yaklaştıkça STSL'den yurtdışına transferi gündemde olan birkaç futbolcu var. Arda Turan ve Semih Şentürk'ün İspanya'ya, Gökhan Gönül'ün İngiltere'ye, Diego Lugano'nun ise İtalya'ya transferi gündemde. 

Esasına bakarsanız, her transfer döneminde İtalya'ya transferi gündemde olup gidemeyen Lugano'nun yine gideceğini sanmıyorum ancak, Fenerbahçe tarafından yalanlanmayan bilgiye göre sözleşmesinde 3.500.000 Euro'ya serbest kalacağı ibaresi var. Yani, STSL'den Diego Lugano kalitesi ve değerindeki bir oyuncuyu ancak 3.500.000 Euro'ya pazarlayabiliyorsunuz. Hakeza, Semih Şentürk'ün sözleşmesi sezon sonunda bitiyor olmasa, İspanyol kulüpleri bonservis ödeyip onu almayı düşünür müydü? Arda Turan ve Gökhan Gönül ise şu anda Türk futbolunun en büyük iki yeteneği ve kesinlikle 15.000.000 Euro'lara ulaşamayacaklar. Geçen yıl Keita'nın 8.500.000 Euro'ya Katar'a gidişinden başka bu ölçekte bir satış hatırlamıyorum. Fenerbahçe'nin o dönemki en değerli oyuncularından Tuncay Şanlı'nın bonservissiz Middlesbrough'a gidişi ve sonraki Avrupa macerası da taze hatıralar arasında. Yine  Galatasaray'ın UEFA şampiyonu kadrosundaki oyunculardan ne kadar kazandığı malum. STSL'nin transfer hacminin bu denli küçük kalmasının nedeni futbolcuların yeteneksizliği asla değil. Evet, Süper Lig'deki yerli futbolcular mental anlamda Avrupalı meslektaşlarının oldukça gerisinde ancak, ederlerinde bu kadar fark yaratacak kadar değil. Yani ne düşündüğümüz kadar iyiyiz, ne de düşündüğümüz kadar kötü.

Burada iş lig kalitesinin topyekün yükselmesine kalıyor. Bu iş tamamen bir pazarlama işidir. Ligue 1'deki neredeyse her Afrikalı oyuncu 10.000.000 Euro'nun üzerinde diğer liglere gidiyor. Bu arada, Lyon'un sattığı futbolculardan kazandıklarını ne yaptığını çok merak ediyorum gerçekten. Gaziantepspor ve Kayserispor'u dikkatle izlemek gerektiğini düşünüyorum mesela. Lig kalitesinin topyekün artması ve bir "piyasanın oluşması" ile birlikte ancak Süper Lig'den ciddi bonservislerle transferler gerçekleşebilir. 

Aslında bunu sadece kendimizi nerede gördüğümüz ve aslında nerede olduğumuzu değerlendirmek için yazdım, yoksa taraftarı olduğum takımdaki oyuncunun, benimsediğim, desteklediğim bir oyuncunun hiçbir ücret karşılığında gidip başka bir takımda oynamasını istemem. O da başka bir yazının konusu. 

ROLL WITH THE PUNCHES, TOMORROW IS ANOTHER DAY: Karabük uyuma Emenike’ye sahip çık

ROLL WITH THE PUNCHES, TOMORROW IS ANOTHER DAY: Karabük uyuma Emenike’ye sahip çık

Aceto Balsamico: Bir Başka Galatasaray

Aceto Balsamico: Bir Başka Galatasaray

Tribünsel Sevda: U17 Kavgasında ki Gizemli Kişi!

Tribünsel Sevda: U17 Kavgasında ki Gizemli Kişi!

Kurbanda Misimovic'e girmek

Saykodelik peygamberlerimizden Hz. İbrahim’in biricik evladına kıymasına razı olmayan Allah’u Te’ala’nın “Sakin ol Şampiyon!” diyerek gökten koyun indirmesinin yıldönümüne denk gelen şu mübarek kurban bayramında, Galatasaray yönetiminin birleşip kurban diye Misimovic’e girmesi dinen caiz midir bilemem lakin Wolfsburg’u şampiyon yapmış, Bundesliga'nın asist rekorunu kırmış, Bosna Hersek’i adam etmiş bir futbolcunun bu kadar çabuk piç edilmesi ayıptır, terbiyesizliktir, kıymet bilmezliktir.

Misimovic’in kadro dışı kalmasıyla ilgili yapılan açıklamalar bayağı ilginç. 1 hafta önce teknik direktör Hagi bir basın açıklaması yapıyor ve “bazı futbolcular ciddiyetsiz, devre arasına gelmeden onlarla yolumuzu ayırabiliriz” diyor. Moralman, Cübbeli Ahmet Hoca ile aynı masada maklube yemek zorunda kalan CHP Kadın Kolları Başkanı’ndan farkı olmayan takım bu açıklamayla daha da geriliyor. Elano, “Galatasaray’da mutluyum ama Brezilya’ya dönmek isterim” diyor bu açıklamalardan sonra. Taraftarlar olarak biz, isim verilmeden hedef gösterilen bu futbolcuların Servet, Ayhan, Mustafa Sarp gibi bayrak direğiyle arasındaki farkı kolay kolay bulamadığımız isimler olduğunu düşünüyoruz. Fakat bu isimlere hiçbir şey olmazken, takıma gelişi 3-4 ayı geçmeyen ve muhtemelen henüz hiç 90 dakika forma giymemiş Misimovic göt altına giderek kadro dışı bırakılıyor.

Her futbolcu kadro dışı bırakılabilir fakat bunun belli şartları var. Bakalım Misimovic bu şartlara uyuyor mu; Misimovic hiç antrenman kaçırmamış ve yine hiçbir antrenmana geç gelmemiş. Düzenli olarak yapılan fizik kondisyon testlerinde takımın ya en iyisi ya da ikincisi çıkıyor. Antrenmanlar çoğunlukla basına kapalı olmadığından Sabri’yi ya da Ayhan’ı pandiklemiş olsa haberimiz olurdu, demek ki bu da olmadı. O zaman sormak lazım; düzenli olarak antrenmanlara gelen, fizik kondisyonu takımın geri kalanından çok daha iyi olan ve görünürde bir arızasını görmediğimiz bir futbolcu neden kadro dışı bırakılır? Daha güzel sorular da var; 13. hafta itibariyle averajı ekside olan bir takımda, kadroya yeni katılmış bir hücumcu kadro dışı bırakırken savunmacılara dokunulmaması neye delalettir? Ankaragücü maçında, Rijkaard gitsin diye bilerek isteyerek takıma iki gol yediren Servet Çetin cumhuriyet sucuğu gibi defansın tam ortasında dururken Misimovic’i A2 takımına göndermenin mantığı nedir?

Mesele Misimovic’in kadro dışı kalması değil, yönetimin taraftarla taşak geçer gibi hareket etmesi. Dersin ki “Kardeş ben radikal kararlar aldım, bu takımla olmuyor”, Misimovic’in ardından gönderirsin Servet’i, Sarp’ı, Ayhan’ı falan, Paf takımdan da alırsın 4-5 tane futbolcuyu A takıma, geleceğe yatırım yaparsın, eyvallah deriz, sineye çekeriz. Ee ama bunu da yapmıyorsun. Ya da çık basının karşısına “Misimovic’in kabahati budur” de, o da yok.

Adnan Polat kimdir? Ne işe yarar? 10 yıldır stadyum yapıyoruz. Yok amına koyyim proje onaylanmadı, yok amına koyyim mühendisin kafasına kamyon çarptı, yok amına koyyim orası devlet arazisiymiş… 1 yıl sonra stadyum hazır diyorsun, aradan 5 yıl geçiyor. İşçiler bilmem ne zamandan beri maaş alamıyoruz diye gösteri yapıyor. Haldun “İn Haldun We Trust” Üstünel gibi bir adam yönetimi bırakıyor. Canlı yayında “Rijkaard’la sözleşme yenileyeceğiz, sonuna kadar arkasındayız” demenin üzerinden 1 ay geçmeden adamın sözleşmesini fes ediyorsun. Yerine de, kendi üzerindeki eleştirileri bertaraf etmek için taraftarın taptığı fakat son 5 yıldır takım çalıştırmamış, başarılı olamayacağını adın gibi bildiğin Hagi’yi getiriyorsun. Daha iki yıl evvel futbolu bırakan efsane Tugay Kerimoğlu’nu da onun yardımcısı yapıyorsun. İkisi de canımız ciğerimiz ama sen de en az bizim kadar biliyorsun, bu adamlar başarısız olacaklar. Galatasaray yönetimi kötü olabilir, başarısız olabilir, her şey olabilir ama yavşak olamaz. Galatasaraylılık bir kültürdür, gelenektir. Ve bu gelenekte ne Adnan Polat’a ne de Adnan Sezgin’e yer yok.

Adnan Sezgin’e de bir çift lafım var. Rijkaard’ın gönderilmesinden sonra gazetelere açıklama yapmış. Demiş ki “Taraftarın tepkisi yüzünden bugüne kadar 5 kez istifamı verdim ama başkanımız kabul etmedi”. Sevgili Adnan Sezgin, istifa bir kez verilir. İstifa tek taraflıdır. İstifa onurlu bir harekettir ama sayısı arttıkça kişinin onurunu da azaltır. Ben 6 yaşımdan beri istifa ediyorum ulan tribinizle 3-5 malın aklını alabilirsiniz ama emin olun yalnızca 3-5 malın aklını alabilirsiniz. Biz yemiyoruz zira.

Galatasaray yönetiminin meşruiyeti bitmiştir. Yönetimin istifa etmesi ve yeni bir kongre yapılması gerekir. Hagi ve Tugay Kerimoğlu kabul ederlerse –ben etmezdim ama onlar efendi adamlar, belki ederler- Paf takımın başına geçirilir ve geleceğe yatırım yapılabilir. Gelecek yıllar için kaliteli bir teknik adamla anlaşılabilir. Servet, Sabri, Ayhan, Sarp, Barış gibi futbolculara üzerinde “Başkanım beni al” yazan tişörtler giydirilip Aziz Yıldırım’ın kapısının önüne bırakılabilir, bir taşla iki kuş vurulabilir. Baros, Neill ve Cana hariç diğer yabancılardan bu saatten sonra hayır gelmez, onlar da devre arasında gönderilebilir. Yerlerine öncelikle genç takımdan oyuncular alınırsa daha mantıklı olur, zira zaten bu sene bitti, ilk 4’e girmek bile mucize olur. Bu sebepten bu kaybı bir iki oyuncuyu adam ederek kâra dönüştürebiliriz. Belki devre arasında bir iki tane –ki devre arasında böyle oyuncular bulunmaz pek- kaliteli yabancı alınabilir ama önceliğin Paf oyuncuları olması daha hayırlı olur. Taraftarlar birleşerek Polat Towers’ın önüne kakayla “GS ULAN” yazabilir, eğlenceli olur.

3-0 yenildiğimiz milli maçtan hemen sonra Hamit Altıntop çok güzel, çok yerinde bir şey söyledi. Dürüst olmalıyız dedi. Milli tarihimiz yalan, siyasetimiz yalan, kendimize atfettiğimiz tüm özellikler yalan, futbolumuz yalan, söylediklerimiz yalan… 85 milyon insan her gün aynı yalana uyanmaktan vazgeçmeli artık.

10 yıldır Galatasaray’ın kadrosunda Sabri var ulan, eksikliklerimizle barışalım artık.

Dev Aynasındaki Karınca

Başlığa bakınca menkıbe okuyacağınızı sanmış olabilirsiniz. Haklısınız da. Fakat Galatasaray'ın hocası Rikkaard'ın akıbetinin belli olacağı şu fantastik günlerde Türk spor basınında Arda, Mesut Özil ve Hiddink üzerinden dönen tartışmalardaki metafizik öğeler, kabul edersiniz ki dini bir menkıbedekinden hiç de aşağı kalmıyor. Hatta Hira mağarasında ağ örerek Hz. Muhammed'i kurtaran örümceğin Erman Toroğlu'ndan çok daha gerçek, çok daha akla yatkın olduğuna dair güçlü argümanlarım var.

Madem Erman Toroğlu öküzünden başladık, ondan devam edelim. Tüm bu "seks yapıyor ondan sakat" geyiklerini bir kenara bırakıp, malum videodaki Arda Turan'a kilitlenelim. Ağlamamak için kendini tutan bir çocuğun sesinin çatallanmasına kilitlenelim. Gözyaşlarını silişine kilitlenelim. Bu adam, Türkiye'nin en büyük ve en başarılı futbol kulübünün kaptanı. Hem de henüz 23 yaşında. Bakın burası önemli, bu "çocuk" henüz 23 yaşında. Sakatlanmış. Muhtemelen en az 2 ay futbol oynayamayacak. Geçen sene taraftarlarla arası bozulmuş. Eskisi kadar sevilmediğini düşünüyor. Ve bu çocuk 23 yaşında. Medyatik bir sevgilisi var ki futbolcu için tehlikeli bir durum. Alpay'ın, tek bir ağızdan eşine küfreden 20.000 taraftar yüzünden Almanya'ya gittiğini unutmayalım. Unutmayalım demişken, Arda henüz 23 yaşında. Geçen sene Atletico Madrid'ten teklif gelmiş, başkan bırakmamış. Milli takımda o yokken oyun kurulmuyor, futbol oynanmıyor. Bu çocuk şimdi sakat. Ve Türk futbol basınının kıçındaki kıllar ağarmış kadrolu vampirlerinden biri bu çocuğun sakatlığını "fazla seks yapma"sına bağlıyor. Bir gazete de hem Arda'nın hem de sevgilisinin fotoğraflarını boy boy yayınlayıp manşete bu seks ve sakatlanma iddiasını yerleştiriyor ahlaksızca.

2 gün önce Erman Toroğlu'nun yorumcu olarak çalıştığı TV programındaki açıklamalarını gördüm. Ben böyle bir şey söylemedim, hedef gösteriliyorum dedi. Böyle bir açıklamayı yapacak yavşaklıkta bir adam söyle desen sokaktaki adama, hiç düşünmez Ermen Toroğlu cevabını verir. Çünkü Erman Toroğlu modeli adamlar yorum, analiz falan yapabilecek akli melekelere sahip değiller, yalnızca böyle tartışmalar yaratabilirler, diğer türlü var olamazlar. Neyse, Erman Toroğlu tapiri için şu imleçin hareket etmesi bile kayıptır.

Rijkaard, son Ankaragücü maçından sonra kızağa çekilmek üzere medyanın önüne itildi. Tıpkı Milan'ın başındaki Fatih Terim gibi. Ankaragücü maçında bilerek, isteyerek takımın gol yemesine neden olan Servet Çetin'in karaktersizliğinin aynısını Fatih Terim'li Milan'da İnzaghi, kazandıkları penaltıyı bilerek kaçırarak ve bunu da basına söyleyerek yapmıştı. Hikayeler benzer lakin öznelerin ağırlığı konusunda ciddi bir farklılık var. Fatih Terim, İtalya gibi futbol anlamında dünyanın sayılı ülkelerinden birinde çalışmasa İtalya açısından pek de bir şey değişmez. Fakat Rijkaard Türkiye futbolu için nimettir, mucizedir. Herkesin ağzını aça aça izlediği Barcelona'nın sistemini kuran adamdır Rijkaard, Şampiyonlar Ligi kaldırmış adamdır. Ve biz şimdi bu adamı gönderip yerine her mimiğinde derin ve ayrı bir anlam saklı yüz çengisi Hikmet Karaman'ı getirmeyi düşünüyoruz. Birkaç gün evvel bir programda denk geldim Hikmet Karaman'a, sunucu "Rijkaard'ın yardımcılığını teklif etseler kabul eder misiniz?" dedi, hikmetinden sual olunmaz Hikmet Karaman da "Etmem, ama Rijkaard'ın sportif direktörlüğü teklifi gelirse düşünürüm" dedi. Dadaizmin harman olduğu bu topraklarda yetişen Hikmet Karaman'ın en büyük başarıları mercimek çorbasını üzerine dökmeden içebilmek ve Kayserispor'la ligi 6. bitirebilmek. Ulan adam Şampiyonlar Ligi kupası kaldırdı, Kayserispor'a ayakkabısının sağ tekini yollasa, o ayakkabı orada senden fazla saygı görür it. Neyse, Hikmet Karaman iyi adam, kızmayalım fazla.

Şunu her yerde, her zaman sıkılmadan usanmadan söylememiz lazım;Türk futbolu diye bir şey yoktur, kendimizi kandırmayalım. 2008 Avrupa Şampiyonası'ndaki zincirleme mucizelerimizden beridir dünyanın en patetik futbol ekolü tanımlamasıyla günbegün karşılaşıyoruz. Neymiş efendim, "biz motivasyonla oynuyoruz, rakiplerimizi bu inançla yeniyoruz". Demezler mi adama "Ee yarram, madem öyle Dünya Kupası'na neden gidemedin?" diye. Sanki İtalya, İspanya falan 11 tane androidle çıkıyor sahaya. Öküz, sen futbolcunu yine motive et, diğerleri etmiyorlar mı sanki, davar?

Ekolü "gazlamak" olan takım, İngiltere'yi yenip evinde San Marino'ya yenilir. Çünkü devam eden şey sistem değildir, motivasyondur. O motivasyon kaybolduğunda da Azerbaycan'a yenildiğimiz gibi yeniliriz. Tıpkı Beşiktaş'ın İngiltere'de Chelsea'yi yendiği gibi. Tıpkı Fenerbahçe'nin Pendikspor'a yenildiği gibi. Ki zaten ekol olarak "gazlama"yı kabul ettiğinde Azerbaycan'a yenilmeye de kızmaman lazım. Madem futbolunda sistemi, oyuncu kalitesini, hücum varyasyonlarını, takım oyununu, altyapıyı önplana çıkarmak ya da ekol olarak benimsemek yerine motivasyonu ve gazlamayı seçiyorsun, o zaman Azerbaycan yenilgisinin sebebi olarak "onlar daha iyi motive olmuş" dersin geçersin. Zira analiz yapacak bir seçenek bırakmıyorsun ki. Motivasyon dediğin şey bulgur değil ki tartıp ölçesin.

Azerbaycan yenilgisi hakkında konuşmak lazım tabii ki lakin Almanya yenilgisinden sonra veryansın edenleri anlamak hakikaten imkansız. Bu adamlar geçen dünya kupasında, kupanın favorisi Arjantin'i 4-0 yenmediler mi? Mükemmel bir takım oyunu oynamıyorlar mı? Neredeyse tüm mevkilerindeki oyuncular kalite olarak bizim futbolcularımızdan üstün değil mi? Nasıl bir aymazlıkla kendimizi dev aynasında görüyoruz anlamıyorum. Son 15 yılda futbolumuz ilerledi, gelişti, hem de o küfür ettiğimiz Mesut Özil gibi Almancı futbolcular sayesinde oldu bu. Şimdi ise milliyetçilik damarlarımızı gere gere Mesut'a küfrediyoruz. Sahte Twitter hesabından "Ben Türk değilim, Kürdüm" yazısını görünce tüm o sempatimiz bir anda "vay orospu çocuğu"na dönüyor. Sonra adam gerçek Twitter hesabından "Ben öyle bir şey demedim ama Kürt olsam ne değişecek" diyerek tüm o tek hücrelilere kapak üstüne kapak veriyor.

Mesut Özil Alman milli takımı yerine Türk milli takımını seçseydi şu anda Real Madrid'te oynuyor olur muydu? Nuri Şahin son 5 yıldır Türk milli takımının formasını kaç kere giydi? Almanya'dan gelen futbolcuların kaç tanesini adam gibi kullanabildik?

Mesut Özil testimize doldurup doldurup amaçsızca yere döktüğümüz suyu milli takımımızı seçmeyerek kesti. Çünkü Türk milli takımında oynamanın kariyerine zarar vereceğini gördü. Bakın şurada Bosna Hersek-Almanya u-17 maçının istatistikleri var. Almanya maçı 6-1 kazandı ve Almanya'nın 6 golünü de Türk asıllı Alman futbolcular attı. Keşke biraz kafamızı çalıştırıp, "Dünyaya bedel gazımız var" ekolü gibi saçmalıklarla uğraşmak yerine futbolumuzun gelişmesi için rasyonel bir hamle yapsaydık da şu canavar gibi çocuklar bizim milli takımımızı seçseydi, biz de onları 3-4 yıl sonra Türk milli takımı formasıyla izlerken keyiften kudursaydık. Ama öyle olmayacak çünkü Mesut Özil "Kral çıplak" dedi. Türkiye'nin futbolla alakasının olmadığını, bağıra bağıra söylemekten gurur duyduğumuz "futbolla yatıp futbolla kalkan" bir ülke olmadığımız gösterdi o çocuklara.

Almanya'daki lisanslı Türk futbolcu sayısı, tüm Türkiye'deki lisanslı futbolcu sayısından daha fazla. Biz sporu, futbolu falan sevmiyoruz, biz taraf olmayı seviyoruz.

Not: Bu yazıyı yazmaya başladığımda Rijkaard henüz Galatasaray'dan ayrılmamıştı. Ayrılacağını da düşünmüyordum açıkçası. Şimdi Hagi+Hakan Şükür'lü seçeneklerden, Fatih Terim'den bahsediliyor. Kızıyorum ama sanırım yalnızca bunu hak ediyoruz.

Rijkaard'ın gönderildiği, Hiddink'in kalitesinin tartışıldığı ülkede futboldan bahsetmek :)

Arçil ve Şota

Yıldırım Demirören'in bu seneki transferleri. Bütün masrafları cebinden karşılamış büyük başkan. Beşiktaş'a da böylesi yakışırdı zaten.

Pele has shaking orgasm during sex

Anılar insana bir zamandan sonra masal gibi gelmeye başlıyor.

5 yaşına kadar yaşadığım yerde anılarıma kazınmış eski bir köşk vardı. Koca cümle kapısı ve görkemli bahçesini kaç kez rüyalarımda gördüm bilmiyorum. Aradan geçen 15-20 yılın ardından bu gördüğüm rüyalardaki köşkü anneme bir saraymışçasına anlatmamın ardından, annemin “Olur mu öyle şey evladım, fakirlikten fukaralıktan ölüyordu onlar” cevabıyla yaşadığım aydınlanmayı belli kiPele hiç yaşamamış. Halbuki Pele candır. Futbol hayatı boyunca yaklaşık 1100 gol atmış, bileğinin hakkıyla “Siyah İnci” lakabını almış ve çocukken izlediğimiz “Büyük Kaçış (Victory)” filmi ile gönüllerimize taht kurmuş Pele, 2010 yılının futbol namına en dandik tartışması olan “Messi mi Maradona mı?” sorusuna “Hele Messi 1000 gol atsın da ondan sonra benimle kıyaslasınlar onu” diyerek dan dun bir giriş yapmış. Gerçi iyi de yapmış, zira biz de Pele’nin bu açıklaması sayesinde futbolun geçmişten günümüze nasıl bir seyir izlediğini daha iyi anlamış olduk.

Futbol bence sürekli gelişen bir sporcu profili sunan bir spor. Yani aynı kalibredeki 10 yıl öncesinin futbolcusuyla şu anki futbolcuyu kıyaslayacaksak şu anki futbolcu muhtemelen daha iyidir diyebiliriz. Çünkü Ronaldinho‘nun attığı çalımı canlı yayından izleyen 2 milyar insanın en az yarısı yaptığı ilk maçta o çalımı deneyecektir. İlk maçta olmadıysa ikinci maçta yapacaktır, yine olmadıysa sonraki maçta. Ama muhakkak yapacaktır. O çalım futbol seyircisinin kolektif hafızasına kazınmıştır artık. Daha sonra gelecek oyuncu Ronaldinho’nun çalımından daha fazlasını yapmak zorundadır, çünkü onu zaten artık herkes yapmaktadır. Bu şekilde sürekli gelişerek ilerleyen bir futbol serüveni yaşıyoruz ne mutlu ki.

3-5 yıl öncesindeki futbolcuyla şu anki futbolcuyu karşılaştırırken bile “şu an futbol oynayan adamın çok büyük avantajı vardır” diyebilirken, Pele’nin futbolun karanlık zamanlarından fırlayarak “Hele bi 1000 gol atsın hele” demesi, anılarımdaki köhne ahşap binayı rüyalarımda saray olarak gördüğüm zamanlardaki çocukluğuma denk bir çocukluk. Yine de Pele güzel insan. “Kuru fasulye yaptım, yanına da bir baş soğan kırdık mı tadından yenmez” desen gelir oturur masaya 32 dişini gösterdiği gülümsemesi ve altın tarak erkek kuaföründe kesilmiş gibi duran saçıyla. Adeta bir amca oğlu, bir asker arkadaşısın Pele, bravo!

2-2 oldu mu?

Belki fazla iyimser bir bakış açısı belki de bildiğin mallık ama Frank Rijkaard, Guus Hiddink ve Bursaspor'a bakınca Türk futbolu açısından çok büyük bir dönemecin sınırındaymışız gibi hissediyorum.

Kim ne derse desin Frank Rijkaard da Guus Hiddink de aktif olarak takım hocalığı yapan en önemli teknik adamlar arasındadır. Barça'nın geçen seneki Şampiyonlar Ligi Şampiyonluğu'ndan sonra Başkan Juan Laporta ilk açıklamasında takımın çekirdeğini oluşturan Rijkaard'a teşekkür ediyordu. Barça'nın hocasıyken 2 La Liga ve 1 de Şampiyonlar Ligi kupası kazanan Rijkaard, şimdi Galatasaray'da başarılarına devam etmek istiyor. Bakalım Türk futbol basını buna izin verecek mi? Zira ilk senesinin sonunda "Takımdan gönderilsin, Terim gelsin" diyen tost makinesinden daha düşük iq'ya sahip yazarların sayısı hiç de azımsanacak durumda değil. Bunun yanında başarının tek bir sezonla gelmesinin hayal olduğunu bilen sağduyulu spor yazarları -ne mutlu ki onların da sayısı az değil- Rijkaard'ı desteklemeye devam ediyor. Umarım Galatasaray, Şampiyonlar Ligi'ni kazanmış bir teknik adamı gönderecek kadar mala bağlamaz da skordan önce "futbol"a bakan, izleyiciye sadece iyi futbol izletmek için uğraşan bir teknik adamın Türkiye'de bulunmasının faydalarını uzun yıllar görürüz.

Guus Hiddink'in şahsen gelmiş geçmiş en büyük teknik adam olduğunu düşünüyorum. Hani Pes'te dandik takım alarak Barça'yla, Real Madrid'le oynayan adamı yenen ibişler oluyor ya, işte Hiddink tam olarak o adamın Pes'te yaptığını alenen gerçek hayatta yapıyor. Çalıştırdığı takımlardan henüz Dünya Kupası'na katılamayan yok. Bakmayın "çalıştırdığı takımlar" dediğime, takımı yaratan da bariz Hiddink'tir. Yoksa G. Kore'de, Avusturalya'da, Rusya'da futbol falan zaten oynanmıyordu, kimse kendini kandırmasın. Bu kadar büyük bir futbol dehasının, daha önce neredeyse hiç düzgün "Teknik Adam" ile muhatap olmamış Türk Milli Futbol Takımı'ndaki futbolcular ile çalışması karbüratör tamircisi Mehmet Usta'nın nanoteknoloji ile tanışması gibi bir şeye denk geliyor benim gözümde.

Hollanda gibi seyir zevkini ön planda tutan bir futbol ekolünün temsilcisi olan bu iki teknik direktörün Türkiye'ye getirilmesi, uygun şartların hazırlanması ve basında adını duyurmak için olmadık işlere girişen kulüp yöneticilerinin geri plana itilmesi -ve neticesinde Türk futbol basınının da kendine çeki düzen vermesi- ,Türk futbolundaki çarpıklıkların düzelmesi yolunda atılacak sağlam bir adım olacaktır şüphesiz. Bunun yanında taraftarlıktan ziyade ucuz holiganlıktan ibaret yapımızı sorgulamamız için de bir vesile olabilir. Gerçi Hiddink, Türkiye'ye geldiği gibi "Ne demekmiş Dünya Kupası'nda Fildişi Sahilleri'ni çalıştırmak, Türkiye'nin teknik direktörü o" denyoluğuyla karşılaştı ama terbiyeli bir adam olduğundan ses etmedi. Halbuki adamın tek isteği artık yaşı geçkin olduğundan muhtemelen katılabileceği son Dünya Kupası'nda bir takımı çalıştırmaktı. Aynı öküzlüğü Rijkaard'a da yaptık. Adam ısrarla "Ben oyuncuları kampa alan bir teknik adam değilim, bunun bir yararını göremiyorum" dedikçe biz, o kadar para alan futbolcuların sosyal hayatlarını topal bırakacak, aldıkları paraları hak ettiklerinin nişanı olacak kamplar diye tutturduk. Takım kampa girsin yeter, lig sonuncusu olsa da fark etmez. Galatasaraylı Jo, yenildikleri maçtan sonra bara gitti diye kızağa çekilmedi mi? Öyle ya adamın bir sonraki maça kadar evinden dışarıya çıkmadan kefaret ödemesi gerekiyordu. Neticede dünyanın parasını ödüyoruz adamlara, bizi futboluyla olduğu kadar "güzel ahlak"ıyla da tatmin etmeliler. Bu sahiplenme kafasını bir yere kadar anlayabiliyorum da iş, Türkiye'de sıklıkla karşılaştığımız "camianın kiraladığı futbolcu üzerindeki mülkiyet hakkının sorgulanamaz meşruluğu"na varınca aklım duruyor. Bildiğin "bizim mal"ımız olarak görüyoruz adamları; maçtan sonra nasıl üzüleceğine, maçtan önce nasıl hazırlanacağına, kaptanına abisine nasıl saygı göstereceğine falan biz karar veriyoruz ve bu olmadığında da sıkıntı çıkarıyoruz. Ve ne acı bir durum ki Türkiye'de her ne olursa olsun insanlar, futbol taraftarlarımız kadar yüksek katılımlı ve organize "eylem"ler yapamıyorlar.

Bursaspor, Türk futbol tarihine adını altın harflerle yazdırdı, ona şüphe yok. Bence Bursaspor'un şampiyonluğunun kısa vadede şöyle bir getirisi olacaktır; artık 4 büyükler haricindeki kulüpler o "Anadolu takımı" ezikliğini üzerinden atacaktır. Orta vadede bu durum ligin futbol kalitesini artırmasa bile -ki artırabilir bence- mücadele kalitesini muhakkak artıracaktır. Uzun vadede ise bir balıkçı kasabasına yerleşip dünya sikime minare götüme takılacağımdan futbol umurumda olmayacak ve yaşımla orantılı bir şekilde kendimi pornoya, alkole ve uyuşturucuya vereceğim.

Neticede Türk futbolunun tarihi bir dönemeçte olduğunu düşünüyor ve içimin umutla dolmasına hiç aldırmıyorum. Varsın hayal kırıklıkları gelsin ardından, katlanırım. Ne olursa olsun "Futbol Güzel Şey".

Ha unutmadan, Yılmaz Özdil'i küçükken Nijerya Milli Futbol Takımı kaçırmış ve hunharca tecavüz etmiş diyolla. Hem de yedeklerle beraber.